cariensblog

het blijft pionieren …


Kanker en eten -3 …. bitter is better

Onderweg naar Duitsland stond ik nog even stil bij hoe ik zelf tegen mijn aandoening aankijk. Ik heb het idee dat het bij mij in grote mate genetisch bepaald is, en dat zo gezond mogelijk zijn (eten etc) heel erg belangrijk is als ondersteuning, maar mij niet de genezing zal brengen. Mijn immuunsysteem laat het al heel mijn leven afweten als het om woekerende cellen gaat, wat zich in de loop van mijn leven uitte in diverse operaties om goedaardige groeisels in en aan mijn borst, baarmoederhals, buik etc te verwijderen, en na mijn 40e een basaalcarcinoom (huidkanker) aan mijn neus. Dus het beroep op het zelfhelend vermogen door het immuunsysteem te versterken of anders te eten lijkt bij mij niet voldoende, er moet ook een externe impuls zijn om de tumor aan te pakken. Chemo bijvoorbeeld, of geneeskrachtige planten …. dat vind ik ook nog wel iets….. die harde scheiding tussen zogenaamd reguliere en natuurlijke geneeswijzen door planten of plantenextracten. Chemo is goed en alternatief is kwakzalverij, of chemo is gif en natuurlijk is goed. Er wordt veel in dichotomiën gedacht. Terwijl als je er over nadenkt, het meer een kwestie van gradatie lijkt als het om inzet van middelen gaat. Een giftige chemo voor borstkanker komt af van de taxusboom. Maar in de reguliere geneeskunde worden dan stoffen geëxtraheerd uit die plant. Op het gebied van alvleesklierkanker was er een paar maanden geleden het nieuws over de plant Lei Gong Teng, bekend vanuit de Chinese traditionele geneeskunde, die verrassend goede resultaten boekte bij alvleeskliertumoren in muizen (ik schreef daar in juni over). Het onderzoeksteam is nu bezig hier een geneesmiddel uit te destilleren dat ze minnelide willen gaan noemen. En ja, minneline valt dan weer onder de chemotherapie. En het is ook wat te makkelijk om te zeggen dat alleen bij chemo er ook serieuze bijwerkingen zijn. Serieuze middelen in de natuurlijke geneeswijze kunnen dat ook hebben. Bittermeloen bijvoorbeeld, kan door de antibacteriële werking ook darmproblemen opleveren bij een hoge dosering of langdurig structureel gebruik. Natuurlijk onderken ik ook wel dat er een verschil in aard van behandeling is doordat er op een andere manier naar de ziekte en het functioneren van het systeem wordt gekeken, en dat dat een heel belangrijk verschil is. Maar het is me wat te makkelijk om te doen alsof het helemaal niets met elkaar te maken heeft.
Anyway, we kwamen aan in Duitsland en al snel mocht ik doorlopen naar de kamer waar dokter Vasant Lad op mij wachtte. Als je hem ontmoet wordt het direct duidelijk waarom die man zo bekend en gerespecteerd is. Een zeer bescheiden man, rustig, vol aandacht, maar met een presence die de hele kamer vult. Naast de in het westen meer reguliere diagnosemethoden (bespreken van de casusgeschiedenis, kloppen op diverse lichaamsdelen, luisteren met de stethoscoop etc) waren er ook de polsdiagnose en het bekijken van de horoscoop. Dat laatste, wat in chronologische volgorde bijna als eerste kwam, ontlokte hem direct wat opmerkingen die je als een ayurvedische variant op “het is genetisch bepaald” kan zien. Uiteraard meldde hij dat mijn systeem door de chemo behoorlijk van slag was, en dat mijn lever onder druk staat, hij gaf me redelijk rechttoe rechtaan eetadviezen, en een aantal supplementen, die geen van alleen wereldschokkend zijn.
De teneur was dat ik wel goed bezig ben, maar dat het een proces van de lange adem is. Stug doorgaan op deze weg met de aanpassingen aan mijn dieet en de supplementen, positief blijven, en volhouden. En ook gewoon doorgaan met alles wat het ziekenhuis me aanbiedt. Dit is voorlopig ernaast. Ik vroeg nog naar het gebruik van de bittermeloen. Was hij het daarmee eens ? Hij lachte breeduit. “Bitter is better”. Ja dus. Dit protocol in ieder geval een jaar volgen en dan terugkomen. Een jaar? Dat is best lang. Maar hij zag dat wel voor zich. En hij had nog iets te bieden…..
– wordt vervolgd –

Advertisements